मी एक विचित्र माणूस ... मी एक विचित्र माणूस आहे. लोकांच्या नजरेत कदाचित खूपच साधा, पण माझ्या मनात मात्र विचारांचं एक वेगळंच विश्व सतत सुरू असतं. मी गर्दीत असलो तरी माझं मन कुठेतरी दूर भटकत असतं. कधी एखाद्या जुन्या आठवणीत, कधी एखाद्या अपूर्ण स्वप्नात, तर कधी अशाच कोणत्यातरी कल्पनेत हरवून जातं. मला लोकांमध्ये राहायला आवडतं, पण प्रत्येक वेळी बोलायलाच आवडतं असं नाही. कधी तासन्तास गप्पा मारू शकतो, तर कधी एखाद्या कोपऱ्यात शांत बसून स्वतःशीच संवाद साधत राहतो. अनेकदा लोक विचारतात, "तू एवढा शांत का असतोस?" पण त्यांना कसं सांगू की माझ्या शांततेतही हजारो विचारांचा गोंधळ चालू असतो. माझी एक सवय आहे—मी प्रत्येक गोष्ट मनाला लावून घेतो. एखादा साधा शब्द, एखादी छोटीशी घटना किंवा कोणाचं अचानक बदललेलं वागणं सुद्धा मनात घर करून बसतं. बाहेरून मी हसत असतो, पण आतून अनेक प्रश्नांची उत्तरं शोधत असतो. कधी कधी लोकांच्या चेहऱ्यावरचं हसू पाहून आनंद होतो, आणि त्याच वेळी त्यांच्या डोळ्यांमागे दडलेलं दुःखही जाणवतं. मला आठवणी खूप प्रिय आहेत. काही लोक जुन्या गोष्टी विसरून पुढे जातात, पण मी मात्र प्रत्येक आठवण...